Ημερομηνία λήξεως

1536702_10152109122978374_797699864_n

«Θέλω να μιλήσουμε»

Σου λέει με εκείνο το σοβαρό ύφος.

«Οκ»

Απαντάς μηχανικά και σχεδόν αδιάφορα.  Δεν είναι πως δε σε νοιάζει ξαφνικά.  Δεν είσαι στην «ευχάριστη θέση»  να μη σε νοιάζει.  Αν ήσουν, τότε η μόνη σου απάντηση θα ήταν  «Δε νομίζω πως έχουμε να πούμε κάτι».  Απαντάς με ένα ξερό «οκ» μηχανικά και σχεδόν αδιάφορα γιατί μέσα η καρδιά πάει να σπάσει.  Γιατί τα αυτιά σου ψιλοβουίζουν.  Μα κυρίως γιατί ξέρεις πια πως τίποτα καλό δε βγήκε από συζητησεις που ξεκίνησαν με τη φράση «Θέλω να μιλήσουμε».

Παραδέξου το!  Όποτε δυο άνθρωποι χρειάστηκε να πουν ο ένας στον άλλο πως πρέπει να μιλήσουν , 11 στις 10 αυτό σήμαινε πως τα θέματα που είχαν να συζητήσουν , είχαν λιγοστέψει επικίνδυνα ή πως μετά από αυτή τη περιβόητη κουβέντα δε θα ξαναμίλαγαν ποτέ.

Κι έρχεται.  Και κάθεται απέναντι σου.  Και κοιτάει νευρικά τα παπούτσια του.  Κι όταν αρχίζει να μιλάει, είναι κάθετος κι απόλυτος κι επιθετικός.  Κι εσύ χαμογελάς γιατί ξέρεις πως η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση.

«Ωπα!  Γιατί υψώνει τον τόνο της φωνής του;  Να μιλήσουμε δεν είπε;»

Αναρωτιέσαι καθώς συνεχίζεις να ακούς το «διάγγελμα».

Κι αυτός συνεχίζει με ένα λαθραίο «Αποφασίζουμε και διατάζουμε»  ύφος να σου εξηγήσει τα ανεξήγητα.  Και μπαίνεις κι εσύ στη παγίδα για λίγο.  Κι αρχίζεις να φωνάζεις και προσπαθείς να τον πονέσεις όπως σε πονάει αυτός.  Όχι από θυμό, ούτε από αντίδραση.  Το κάνεις γιατί υποσυνείδητα ακολουθείς το ρυθμό του.

Και ξαφνικά σταματάς.  Τον κοιτάζεις καθώς συνεχίζει να απαγγέλει νευρικά και έντονα.  Σταματάς!  Απλά σταματάς γιατί όσο αυτός φωνάζει και βγάζει θυμό, εσύ θυμάσαι.

Θυμάσαι τις πρώτες κουβέντες.  Τα πρώτα γέλια.  Τις πρώτες «χορδές» που χτύπησε χωρίς να το καταλάβεις.  Τους πρώτους φόβους σου καθώς μιλάγατε ως τα ξημερώματα, πως «ίσως κι αυτός να μην είναι ότι δείχνει».  Κι ύστερα έρχονται κι άλλα. Άλλα όπως εκείνο το «Δώσε μια ευκαιρία!  Τόσο καιρό είσαι μόνη σου»  που έλεγες στον εαυτό σου.  Και μετά τον κόμπο στο στομάχι μέχρι να τον ξαναδείς.  Την πρώτη φορά που ξαπλώσατε μαζί και την ανάσα σου που προσπαθούσες να πιάσεις για ώρα μετά.

Εκείνος συνεχίζει να μιλάει μα εσύ δεν ακούς πια.  Τον κοιτάς και θυμάσαι τον άλλον.  Εκείνον που του έμοιαζε τόσο πολύ.  Εκείνον που όταν σας έπιανε φανάρι, γύρναγε και σε κοίταγε σα να ήσουν κάτι πολύτιμο.  Εκείνον που μετά τη πρώτη φορά που έκανε μπάνιο σπίτι σου, ήρθε κι έκατσε σα το μωρό να του κόψεις τα νύχια γιατί  δεν είχες νυχοκόπτη.  Εκείνον που για χατήρι του έφαγες ξανά φακές και που έτρεχες σα τη παλαβή για να του φτιάξεις το δώρο για τη γιορτή του.  Κι ας είχε μαντέψει τι θα του έπαιρνες.  Η φάτσα του όταν θα το έβλεπε, άξιζε όλη τη τρεχάλα.  Εκείνον που κάθε φορά που έλεγες πως γνωρίζεστε ούτε ένα μήνα, σε διόρθωνε μπροστά σε φίλους κι έλεγε πως γνωριζόσασταν χρόνια, απλά τώρα έτυχε να συναντηθείτε.   Κι όταν παραπονιόσουν για τις όποιες εκκρεμότητές τους, εκείνος σου έλεγε πως σε περίμενε 34 χρόνια, ας του έδινες κι εσύ μια μέρα.

Και του έδωσες.  Και μια μέρα.  Κι ένα μήνα.  Κι ένα συρτάρι.  Και την πλευρά σου στο κρεββάτι.  Και του χάιδευες το λαιμό όταν οδηγούσε μέχρι που δεν ένιωθες το χέρι σου.  Μα δε σε ένοιαζε γιατί τελειώνατε ο ένας τις κουβέντες του άλλου.  Γιατί μιλάγατε με τα αγαπημένα σας τραγούδια.  Γιατί φόραγες το hoodie του και του έλεγες να ετοιμάζεται για την επόμενη πίστα στο Assassin’s  Creed .  Κι εκείνος γέλαγε.  Κι εσύ γέλαγες που γέλαγε.  Γιατί ήθελες να τον βλέπεις να γελάει.

Κι ας μη τρελαινόταν με τη μαγειρική σου.  Κι ας μη του άρεσε το πρώτο κειμενάκι που έγραψες γι’αυτόν.  Δε σε πείραζε γιατί δεν ήθελες να γράφεις ιστορίες γι’αυτόν.  Αυτός έμοιαζε διαφορετικός από όλους τους άλλους κι έτσι τις ιστορίες που είχες φυλλαγμένες γι’αυτόν, ήθελες να τις ζήσεις μαζί του, όχι να τις φανταστείς.

Και τώρα;  Τώρα είναι μπροστά σου και κλαίει και βγάζει θυμό γιατί «δε βάζει κανέναν πάνω από τον εαυτό του».  Και δε μπορείς να καταλάβεις γιατί.

«Γιατί κλαις;  Παίρνεις μια απόφαση για να είσαι καλύτερα.  Ε θα είσαι καλύτερα κι όλο αυτό δε θα το θυμάσαι σε λίγο καιρό»  Του λες κι εκείνος συνεχίζει να μιλάει προσπαθώντας να σου λειάνει τις γωνίες.

Γνέφεις συγκαταβατικά.  Ακούς τα μισά γιατί μέσα σου ξέρεις.  Είναι ανώφελο να συνεχίσεις να μιλάς σ’έναν άνθρωπο που δεν θέλει να είναι μαζί σου πια.  Όπως δε θα πολυμιλήσεις  και σε κανέναν άλλο.  Θα πέσουν να σε «φανέ»  πως «δεν άξιζε», «να μη στεναχωριέσαι, πάμε για άλλα», πως «σίγουρα υπάρχει άλλη και θα το δεις» και διάφορες άλλες  σίγουρες ετυμηγορίες για τους  λόγους που φαντάζεται ο καθένας πως οδήγησαν στο «κακό».  Άρα τι να συζητήσεις και τι να εξηγήσεις;  Και γιατί να το κάνεις;  Μέσα σου ξέρεις.  Εσύ μόνο ξέρεις το πώς ένιωσες!  Εσύ!  Ούτε αυτός μα ούτε και κανένας άλλος!  Ξέρεις πως ένιωσες εσύ και το σήμαινε όλο αυτό για σένα!  Το τι πιστεύει ο καθένας είναι δικό του θέμα.  Όπως το τι έκανε ή ένιωσε κι αυτός που είναι ακόμα μπροστά σου κουρέλι χωρίς να καταλαβαίνεις το γιατί, είναι και εκείνου δικό του θέμα!  Οπότε και άλλη να υπάρχει, τι σημασία έχει;  Σημασία έχει πως αυτό που είχες μέχρι χθες, δε θα το έχεις πια.  Χωρίς να φταις ή να έχεις κάνει κάπου λάθος.  Απλά δε θα το έχεις κι αυτό πονάει.  Γιατί μέσα σου ξέρεις πως αυτό για ‘σενα δεν ήταν σα τα άλλα… Κι άσε τους άλλους μαζί μ’αυτόν να λένε.

Αργά ή γρήγορα θα είσαι σχετικά καλά.  Κι εσύ κι αυτός.  Ο ένας σίγουρα πολύ πιο γρήγορα από τον άλλο.  Η πίκρα είναι πως μαζί θα ήσασταν καλύτερα……..

Advertisements

One thought on “Ημερομηνία λήξεως

  1. Πως θα ηταν καλύτερα αλλα τελικα χωρια; Συνήθως σε αυτές τις περιπτώσεις wasn’t meant to be. Απλα δυσκολευομαστε να το αποδεχθούμε. Πονάει, το θέλουμε, μας βασανίζει αλλα στο τέλος της ημέρας κάποιος λογο υπήρχε που έκοψε η μαγιονέζα

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s