Αυγουστιάτικη Παρακαταθήκη…

082016

 

Μια μέρα θα σας τη σκάσω μπαγάσικα!

Θα βουτήξω στη θάλασσα λίγο αφότου δω τις τελευταίες πατημασιές μου στην άμμο να χάνονται στα κύματα.

Έτσι, χωρίς ίχνος.

Μόνο τότε σας παρακαλώ.

Χαρίστε τα φουστάνια μου σε γελαστές ντουλάπες που θα μυρίζουν λεβάντα.

Δώστε τα βιβλία μου σε μυαλά ανοιχτά και διψασμένα.

Τις μουσικές και τις φωτογραφίες μου, συγχωρείστε με, μα θα τις πάρω μαζί μου.

Τα λόγια μόνο καύτε τα.

Και τα δικά μου που τόπο δεν έπιασαν.

Και τα δικά σας που ποτέ δε μου είπατε.

Βαρύ κι ανούσιο φορτίο οι κουβέντες που δε μοιράστηκαν.

Τα φιλιά που δε δόθηκαν.

Οι αγκαλιές που έμειναν αδειανές.

Δε νομίζετε;

 

Μην ανησυχείτε!

Τις θύμησες θα τις πνίξω στο τελευταίο μακροβούτι.

Κι όσες μείνουν ζωντανές, θα τις αφήσω να με κατοικήσουν σαν τις πεταλίδες στους βράχους.

Κι έτσι, σιγά σιγά, τα πνευμόνια θα γίνουν βράγχια και το δέρμα λέπια.

Κι ύστερα λαμπερό κι εξαγνισμένο αφρόψαρο, θα σβήνω κάποιων άλλων τις πατημασιές στην άμμο, κάποιον άλλο Αύγουστο…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s