Ακολουθεί χαρούμενο Post! θα πάρω Depon και θα περάσει!

Γαμώτο! Κόλλησε το Modem και ξέχασα τι ήθελα να πω!  12.36 μμ κι εγώ ακόμα στο κρεββάτι κάτω από το πάπλωμα.  Ούτε καφέ δεν έχω πιεί (όχι πως πίνω δηλαδή αλλά λέμε τώρα! Το γάλα μου τελοσπάντων και σταματά να γελάς, ναι το γάλα μου).  Με φαγουρίζει κι η πλάτη μου γιατί θρέφει το tattoo και δεν υπάρχει ένας άνθρωπος να με ξύσει! Αυτά είναι προβλήματα αγαπητέ μου! Κατάλαβες;

Ώπα! Ψέματα! Σηκώθηκα για λίγο πριν από μερικά λεπτά! Άνοιξα τη μπαλκονόπορτα και μπαίνει φως και δροσερός αέρας. Εκδιδόμενες Αλκυονίδες!! Παντά τέτοιο καιρό με κάνετε και ονειρεύομαι διακοπές!!! Πφφφ!

Τι έλεγα; Α! Ναι!  Το σκέφτομαι που λες.  (Παντά σκέφτομαι δηλαδή αλλά ας μη το κάνουμε θέμα!)  Η αλήθεια λοιπόν είναι ως εξής.  Δεν είμαι κι ο πιο χαρουμένος άνθρωπος που μπορείς να γνωρίσεις.  Έχω μια τάση να με τραβάνε τα δύσκολα, να υπεραναλύω, να παίρνω τα πάντα κατάκαρδα και να βλέπω τα πάντα σοβαρά.  Τον τελευταίο καιρό δε (μα πόσο επίπεδο πΧια) δε πολυμιλάω κι έτσι όλα αυτά που σκέφτομαι και προσπαθώ να καταλάβω, μένουν μέσα στο μυαλό και φτιάχνουν δικούς τους δαιδαλώδεις δρόμους μιας που πάντα προσπαθώ να εξαντλήσω ολά (κι όταν λέω όλα, εννοώ ΟΛΑ) τα πιθανά σενάρια μιας κατάστασης. Μετά από λίγο και ούσα σιγούρη για όλο το μαύρο αδιέξοδο που κατασκέυασα στον εγκέφαλο μου, χάνομαι μέσα στα βιβλία και τις μουσικές μου. Όλα οκ μέχρι εδώ; Το ΄χουμε;

Όχι!  Γιατί εδώ μπαίνουν οι Εκδιδόμενες Αλκυονίδες μέρες που ανέφερα και πιο πάνω.   Δε ξέρω τι είναι αυτό ακριβώς που με κάνει πάντα τέτοιο καιρό και παίρνω ανάσα (και ξανά μανά ΟΧΙ δεν φταίει κάποια διπολική διαταραχή), μα πάντα, αλλά πάντα οι πρώτες μεγάλες λιακάδες του Γεναρή με κάνουν και χαμογελάω.  Μεγαλώνει η μέρα, σπάει το κρύο κι ότι και να γίνει θυμάμαι πως σε λίγο μπαίνει Ανοίξη κι όλα αυτά που με τρώνε, όλα αυτά που μου “πέθαναν” την προηγούμενη,  ίσως και να ξαναγεννηθούν υγιή αυτή τη χρονιά.

Μη μου ανησυχείς! Το ίδιο θλιμμένο παραμένω, αλλά σου είπε κανείς πως οι θλιμμένοι άνθρωποι δε χαμογελάνε ή ακόμα χειρότερα δεν έχουν πλάκα;  Μέγα Λάθος! Οι θλιμμένοι είναι που γελάνε με την καρδιά τους και ξέρεις γιατί;  Γιατί σε αντίθεση με τους μίζερους, αυτοί Αρνούνται να σταματήσουν να ελπίζουν!  Κι αυτή είναι κι η δυστυχία – δυναμή τους!! Μεγάλη ρουφιάνα αυτή η ελπίδα σου λέω! Καλέ όχι η απέναντι που παρκάρει πάντα μπροστά στην είσοδο και δε σε αφήνει να βγεις, συγκεντρώσου!  Η άλλη, αυτή που μένει μέσα σου και εμφανίζεται όταν εσύ είσαι έτοιμος να τα παρατήσεις!

Όχι είπαμε! Δεν έγινε κάτι, ούτε τα ναρκωτικά άρχισα, ούτε γκόμενος μου ‘κατσε, ούτε κέρδισα το λαχείο!  Αυτό με τις ουσίες δε “το ‘χα” ποτέ, ακόμα τα οικονομικά μου είναι τόσο χάλια που εξακολουθώ να μένω με την Πάστα Φλώρα, ακόμα μόνο μου είμαι (δε στα είπα και πιο πάνω; Ούτε για να με ξύσει δεν υπάρχει άνθρωπος). ‘Ολα αποπνικτικά είναι ακόμα στο γραφείο, τίποτα δεν έχει αλλάξει γυρώ μου κι η κατάσταση γενικώς παραμένει το ίδιο αδιέξοδη.  ‘Ομως κάθε Γενάρη αυτές οι Π..εχεμ, αυτές οι Αλκυονίδες μου κάνουν ενδοφλέβια των 500 mg από το “Ολαθαπανεκαλαμολ” και για λίγο γίνομαι σαν την αδερφή μου που είναι 15 μισό και doesn’t give a ….

Για αυτό σου λέω, πέτα καμιά ιδεά για το που να πάμε διακοπές φέτος το καλοκαίρι.  Τώρα που ‘μαι στα πάνω μου κι όταν κλείνω τα μάτια μου, με βλέπω να σηκώνω το φουστάνι μου για να βουτήξω τα πατουσάκια μου στη θάλασσα.  Τώρα που γυρνάει λέμε!….

Advertisements

4 thoughts on “Ακολουθεί χαρούμενο Post! θα πάρω Depon και θα περάσει!

  1. Τσουπ!! Ήρθα και από εδώ Στελλίτσα!! Τέτοια θέλω να ακούω (βλέπω) από εσένα!! Χαρούμενα πράγματα.. Αισιόδοξα !! Φιλιά πολλά !!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s