Seasons come and go….

20130722_110636_1

Κουράστηκα σήμερα.  ‘Ελα και γδύσε με, χτένισε μου τα μαλλιά και άσε με να ξαπλώσω δίπλα σου σα γάτα.  Τις εποχές μας σκέφτομαι

Να κάπως έτσι δεν θα κυλούν παντά;….

Τους χειμώνες θα κρυβόμαστε από τις βροχές στα γνώριμα στεκια και θα βουλιάζουμε κάτω απο κουβέρτες μάλλινες για να σκοτώνουμε τους φόβους και τις μοναξιές μας. Θα ορκιζόμαστε πάντα στη μέση τους καινούργια ξεκινήματα και ριζικές αλλαγές σα τους “Δουβλινέζους”.

Την ‘Ανοιξη η καρδιά θα αλαφρώνει στα πρώτα χρώματα.  Θα κάνει Έξοδο η Ψυχή μαζί με το Μεσολόγγι κι ας είναι να “πεθάνει” μαχώμενη.  Πάντα μέχρι τα μεσα καθε Μάη θα έχει ήδη “αναστηθεί”.

Τα καλοκαίρια θα ξαναγεννιόμαστε κάθε δειλινό στα ηλιοβασιλέματα, θα ξεπλένουμε τα κρίματά μας στα κύματα τα πρωινά και θα συγχωρούμε ο ένας τον άλλο τα απογεύματα. Γιατί τα καλοκαίρια εδώ μας κάνουν κατακόκκινους φοίνικες για να ξαναγεννιόμαστε από τις στάχτες μας κάθε ηλιόλουστη μέρα.

Θα κρατάμε την αλμύρα στα κορμιά για όσο θα κρατάει ο Σεπτέμβρης και θα κατεβάζουμε τα πρώτα μακρυμάνικα στις πρώτες Οκτωβριανές βροχές.  Νοέμβριο θα χουμε στρώσει τα χαλιά και θα μισούμε τα ξυπνητήρια. ‘Ετσι θα κυλαει πάντα το Φθινόπωρο.

Έτσι δε θα ξοδέψουμε ετούτη εδώ τη ζήση;…..

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s