Ανεξεταστέος…..

Τράβηξε η υγρασία σαν αρρωστιάρικο Φθινόπωρο που δε θέλει να τελειώσει και σε κοίμισε. Κράτησες να ζεις σα καλοκουρδισμένο ρολόι κάνοντας τις ίδιες κινήσεις. Επιβίωνες μηχανικά. Χαμογελάς, δουλεύεις, τρως, πηδιέσαι και μετά καληνύχτα.

 Και ξαφνικά κάτι συμβαίνει, κάποιος σου ανοίγει το παράθυρο κι είναι Δεκέμβρης. Κρύος αέρας σε χτυπάει στα μούτρα και τρως τη σφαλιάρα δυνατά. Φτάνει για να σου τσούξει τη ψυχή ως το μεδούλι και να σου θυμίσει γιατί ξεκίνησες και που ήθελες να πας.

 Κάποτε άκουγες το «Μάθημα Ανατομίας» και γέλαγες ειρωνικά με τη Μαρίνα.

Πως σου φαίνεται που καιρό τώρα ότι κάνεις είναι «Από φόβο ή ανία ή συναδελφική διάθεση»; Τσούζει ακόμα το χαστούκι ε; Το μάθημα έχει τελειώσει προ πολλού κι εσύ έχεις μείνει να κοιτάς τον άδειο μαυροπίνακα ….

 Θα ξανατσούξει το χαστούκι… Κάποια στιγμή θα κοιτάξεις πίσω… Θα ΄χει σπάσει το παράθυρο. Μαζί με τον κρύο αέρα θα μπαίνει και φώς , μόνο που η ζωή σου θα χει κυλήσει μέσα απ΄τις βρώμικες γρύλιες του άχρηστου πλέον παραθυρόφυλλου ρε……

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s