Κάτι λύπη…

IMG_20130715_234751

Χθες το βράδυ ονειρεύτηκα πως μου έλειπε ένα πόδι.

Στην αρχή του ονείρου με είδα ξαπλωμένη στο κρεββάτι να χαϊδευω με μανία την κνήμη μου.  Πόνος απίστευτης κράμπας κι όσο πιο έντονα χάϊδευα την κνήμη μου, τόσο πιο λυσσαλέα πόναγε αυτή.  Τα χάδια μου γίνονταν πιο έντονα με την ώρα, σχεδόν βίαια.  Έδιναν υπόσταση στη μανία μου να σταματήσω τον πόνο.

Και ξαφνικά όλοκληρη η γάμπα ξεκούμπωσε από την κλείδωση κι έμεινα να κρατάω ένα άρτια κατασκευασμένο πρόσθετο μέλος.  Τόσο πιστό στο πρωτότυπο που μέχρι και το τατουάζ πάνω από τον αριστερό μου αστράγαλο είχε ζωγραφισμένο.  Έμεινα να κοιτάω το ψεύτικο πόδι που κράταγα στο χέρι μου με σχεδόν φιλήδονο τρόμο.

“Πότε έχασα το πόδι μου;” Αναρωτήθηκα… “Κι αφού το έχω χάσει, γιατί ακόμα πονάνε τα φανταστικά δάχτυλα του ακρωτιριασμένου μου πέλματος;”…

Ξύπνησα μες τον ιδρώτα.  Το πόδι μου ήταν εκεί αλλά με πόναγε φριχτά.  Σα να μου το είχαν μόλις κόψει…..

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s